نجات پيدا مىكنند تعجّب ندارد ، بلكه آن كس كه گمراه مىشود تعجّب دارد ؛ يعنى اميدوار به نجات همه باشيم و كار كنيم . دوران بنى اميّه ، دوران تاريكى بود ، ولى در عين حال امام مىفرمايد كه نجات يافتگان تعجّب ندارند .